Ο Ερντογάν θέλει να βάλει έναν Τούρκο στο τιμόνι του ΟΗΕ: Ποιος είναι ο Φεριντούν Σινιρλίογλου, η Ελληνική στήριξη στον ΟΑΣΕ που προκάλεσε αντιδράσεις και η ηχηρή παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά

Μια κίνηση με σαφές γεωπολιτικό αποτύπωμα και φιλοδοξίες που ξεπερνούν κατά πολύ τα στενά όρια μιας διπλωματικής υποψηφιότητας δρομολόγησε η Τουρκία, προτείνοντας τον Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του επόμενου Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, στη διαδοχή του Αντόνιο Γκουτέρες.

Ο Ερντογάν θέλει να βάλει έναν Τούρκο στο τιμόνι του ΟΗΕ: Ποιος είναι ο Φεριντούν Σινιρλίογλου, η Ελληνική στήριξη στον ΟΑΣΕ που προκάλεσε αντιδράσεις και η ηχηρή παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά

Η επιλογή του συγκεκριμένου διπλωμάτη μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Με περισσότερα από σαράντα χρόνια παρουσίας στη διπλωματική υπηρεσία, ο Σινιρλίογλου έχει βρεθεί στην πρώτη γραμμή των σημαντικότερων κεφαλαίων της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, γνωρίζοντας από κοντά τις ισορροπίες, τις αντιπαραθέσεις και τις λεπτές ισορροπίες που χαρακτηρίζουν τις διεθνείς σχέσεις.

Ιδιαίτερη είναι, μάλιστα, η γνώση του για τα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η υποψηφιότητα αυτή συνιστά μια ευκαιρία να μεταφέρει την τουρκική διπλωματική παρουσία από το περιφερειακό επίπεδο στο κέντρο της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι διεθνείς συσχετισμοί μεταβάλλονται και οι πολυμερείς θεσμοί δοκιμάζονται, η Άγκυρα επιχειρεί να διεκδικήσει έναν ρόλο με σαφώς ευρύτερη εμβέλεια.

Το εγχείρημα, ωστόσο, μόνο απλό δεν είναι. Η διαδικασία επιλογής του επικεφαλής του ΟΗΕ περνά μέσα από τις σύνθετες ισορροπίες του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ η υποψηφιότητα ενός Τούρκου διπλωμάτη αγγίζει αναπόφευκτα ευαίσθητα ζητήματα για αρκετές χώρες. Για την Αθήνα, μάλιστα, υπάρχει μια πρόσθετη παράμετρος που προσδίδει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην υπόθεση: η Ελλάδα είχε στηρίξει τον ίδιο άνθρωπο για την ανάληψη της ηγεσίας ενός άλλου κορυφαίου διεθνούς οργανισμού, του ΟΑΣΕ, γεγονός που πλέον βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ποιος είναι ο Φεριντούν Σινιρλίογλου και γιατί γνωρίζει καλά την Ελλάδα

Ο Φεριντούν Σινιρλίογλου, γεννημένος το 1956, ανήκει στη γενιά των επαγγελματιών διπλωματών που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη τουρκική εξωτερική πολιτική. Δεν προέρχεται από τον στενό κομματικό πυρήνα του Ερντογάν, αλλά από τον διπλωματικό μηχανισμό του τουρκικού κράτους, στον οποίο έχει διαγράψει μια μακρά και πολυσχιδή διαδρομή.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του έχει αναλάβει θέσεις με ιδιαίτερη πολιτική και διπλωματική βαρύτητα. Υπηρέτησε ως πρέσβης της Τουρκίας στο Ισραήλ, διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εξωτερικών το 2015 και στη συνέχεια εκπροσώπησε τη χώρα του στα Ηνωμένα Έθνη ως μόνιμος αντιπρόσωπος. Σήμερα βρίσκεται στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), μια εξέλιξη που προσθέτει ακόμη έναν σημαντικό διεθνή σταθμό στο βιογραφικό του.

Η επαγγελματική του διαδρομή έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, καθώς ο Σινιρλίογλου έχει ασχοληθεί επί σειρά ετών με τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα των διμερών σχέσεων. Το Αιγαίο, το Κυπριακό, οι ευρωτουρκικές σχέσεις και οι επαφές μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας αποτελούν πεδία στα οποία έχει αποκτήσει σημαντική εμπειρία και γνώση των θέσεων των δύο πλευρών.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι πρόκειται για έναν διπλωμάτη που έχει αποστασιοποιηθεί από τις πάγιες επιδιώξεις της χώρας του. Αντιθέτως, έχει υπηρετήσει με συνέπεια την τουρκική εξωτερική πολιτική και τις επίσημες θέσεις της Άγκυρας. Η μακρά εμπειρία του, ωστόσο, του έχει προσφέρει εξοικείωση με τις διαδικασίες της διεθνούς διαπραγμάτευσης και τις πολυμερείς συνθέσεις.

Η ελληνική στήριξη στον ΟΑΣΕ και το πολιτικό ερώτημα που επανέρχεται

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της υποψηφιότητας Σινιρλίογλου βρίσκεται στο διπλωματικό προηγούμενο του 2024. Τότε, η Ελλάδα είχε συναινέσει στην ανάδειξή του στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΑΣΕ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συνεννόησης ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα για την κατανομή των κορυφαίων θέσεων στον οργανισμό.

Η συμφωνία είχε διαμορφωθεί στη βάση μιας αμοιβαίας υποστήριξης: η τουρκική πλευρά προωθούσε τον Σινιρλίογλου για τη Γενική Γραμματεία, ενώ η ελληνική υποψηφιότητα της Μανίας Τελαλιάν αφορούσε τη διεύθυνση του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η συνεννόηση των δύο χωρών εντάχθηκε στο συνολικό πακέτο συμφωνίας για τη στελέχωση της ηγεσίας του ΟΑΣΕ, με αποτέλεσμα να εγκριθούν οι δύο υποψηφιότητες.

Το προηγούμενο αυτό αποκτά σήμερα ξεχωριστή πολιτική σημασία. Η Αθήνα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διαφορετικό διπλωματικό δεδομένο: καλείται να τοποθετηθεί απέναντι στην υποψηφιότητα ενός Τούρκου αξιωματούχου τον οποίο είχε στηρίξει στο παρελθόν, αλλά αυτή τη φορά για μια θέση πολύ μεγαλύτερης διεθνούς εμβέλειας.

Η στήριξη του 2024, πάντως, δεν συνιστά αυτομάτως δέσμευση για την επόμενη διαδικασία. Άλλωστε, η ανάδειξη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ δεν έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την επιλογή της ηγεσίας του ΟΑΣΕ. Το πολιτικό βάρος είναι διαφορετικό, οι διεθνείς συσχετισμοί πολύ πιο σύνθετοι και οι συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής σαφώς ευρύτερες.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη επιλογή δεν έμεινε έξω από την πολιτική αντιπαράθεση. Αντιθέτως, βρέθηκε στο επίκεντρο της παρέμβασης του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος με ανάρτησή του στις 3 Νοεμβρίου εξαπέλυσε ευθεία επίθεση στην κυβερνητική πολιτική έναντι της Τουρκίας, συνδέοντας ευθέως την ελληνική στήριξη στον Σινιρλίογλου με τις σημερινές διεκδικήσεις της Άγκυρας.

Η παρέμβαση Σαμαρά: «Δεν στηρίξαμε σε κανέναν ΟΑΣΕ τον πρωταγωνιστή της “Γαλάζιας Πατρίδας” Σινιρλίογλου»

Η αναφορά του Αντώνη Σαμαρά στον Τούρκο διπλωμάτη δεν ήταν μια απλή παρένθεση στην κριτική που άσκησε προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αντιθέτως, αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά σημεία της παρέμβασής του, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε ευθέως ζήτημα για την ελληνική στάση απέναντι στην Άγκυρα και ειδικότερα για την υποστήριξη της υποψηφιότητας Σινιρλίογλου στον ΟΑΣΕ.

Με αφορμή τις δηλώσεις του πρωθυπουργού για τον διάλογο που είχε πραγματοποιηθεί με την Τουρκία την περίοδο 2012-2014, ο Αντώνης Σαμαράς επιχείρησε να αντιπαραβάλει τις συνθήκες εκείνης της περιόδου με τη σημερινή πραγματικότητα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στην ανάρτησή του υποστήριξε ότι η Τουρκία έχει στο μεταξύ δημιουργήσει νέα δεδομένα σε βάρος των ελληνικών θέσεων, επικαλούμενος το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τις NAVTEX στο Αιγαίο, το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και τα γεγονότα της Κάσου.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε, ωστόσο, στον Φεριντούν Σινιρλίογλου, αμφισβητώντας ευθέως τη σκοπιμότητα της ελληνικής στήριξής του για την ηγεσία του ΟΑΣΕ, δεδομένου ότι σήμερα η Τουρκία τον προωθεί για την κορυφαία θέση του ΟΗΕ.

«Δεν στηρίξαμε σε κανέναν ΟΑΣΕ τον πρωταγωνιστή της “Γαλάζιας Πατρίδας” Σινιρλίογλου, που σήμερα προκλητικά προωθεί η Τουρκία για Γ.Γ του ΟΗΕ», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στο ίδιο κείμενο, ο πρώην πρωθυπουργός επέκρινε συνολικά την κυβερνητική προσέγγιση απέναντι στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι η περίοδος 2012-2014 δεν μπορεί να συγκρίνεται με τη σημερινή, καθώς, όπως σημείωσε, τότε δεν υπήρχαν τα σημερινά δεδομένα και οι συγκεκριμένες τουρκικές διεκδικήσεις.

Ανάμεσα σε άλλα, έγραψε:

«Αντί ο πρωθυπουργός να ανησυχεί για τα ανεπιτυχή αποτελέσματα στην ψηφοφορία στον ΟΗΕ για τις Τουρκολιβυκές παρανομίες, ασχολείται με το κατά πόσον η κυβέρνησή μου το …2012-2014 έκανε διάλογο με την Τουρκία.

Πολύ κοντή μνήμη θεωρεί ο κ. Μητσοτάκης πως έχουν οι Έλληνες.

Του θυμίζω λοιπόν.

Τότε δεν υπήρχε το παράνομο Τουρκολυβικο μνημόνιο.

Δεν υπήρχε τουρκική navtex διαρκείας στο Αιγαίο.

Δεν υπήρχε η «Γαλάζια Πατρίδα» ως το επίσημο δόγμα της Τουρκίας κατά της Ελλάδας.

Δεν στηρίξαμε σε κανέναν ΟΑΣΕ τον πρωταγωνιστή της “Γαλάζιας Πατρίδας” Σινιρλίογλου, που σήμερα προκλητικά προωθεί η Τουρκία για Γ.Γ του ΟΗΕ.

Δεν υπήρχαν τα γεγονότα της Κάσου.

Δεν είχε γίνει η Αγία Σοφία τζαμί.

Εμείς δεν ξεπλύναμε διεθνώς την Τουρκία υπογράφοντας Συνθήκη Φιλίας μαζί της.

Με δυο λόγια, την εποχή εκείνη δεν δημιουργήθηκε από την Τουρκία κανένα τετελεσμένο σε βάρος μας! Όσο λοιπόν κι αν προσπαθεί ο κ. Μητσοτάκης να ταΐσει, δήθεν, τον κόσμο με “πίτσες” και “χωριάτικα”, ο ελληνικός λαός γνωρίζει, κρίνει και συγκρίνει…»

Η παρέμβαση Σαμαρά επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα υπό το φως της νέας τουρκικής υποψηφιότητας: κατά πόσο η Αθήνα μπορεί να υποστηρίζει τη συμμετοχή Τούρκων διπλωματών σε κορυφαίες διεθνείς θέσεις, χωρίς να παραγνωρίζει τις διαφωνίες της με την πολιτική της Άγκυρας και τις επιπτώσεις των επιλογών της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η κριτική του πρώην πρωθυπουργού προσδίδει, παράλληλα, μια σαφή εσωτερική πολιτική διάσταση στην υπόθεση. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον αποκλειστικά το εάν ο Σινιρλίογλου διαθέτει τα προσόντα για να διεκδικήσει τη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ, αλλά και το πώς αξιολογείται στην Ελλάδα η προηγούμενη διπλωματική συνεννόηση με την Τουρκία.

Ο Ερντογάν θέλει να βάλει έναν Τούρκο στο τιμόνι του ΟΗΕ: Ποιος είναι ο Φεριντούν Σινιρλίογλου, η Ελληνική στήριξη στον ΟΑΣΕ που προκάλεσε αντιδράσεις και η ηχηρή παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν με έναν Τούρκο στην κορυφή του ΟΗΕ

Η υποψηφιότητα Σινιρλίογλου εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική της Άγκυρας, η οποία εδώ και χρόνια επιχειρεί να διευρύνει τη διεθνή της επιρροή και να εμφανίσει την Τουρκία ως δύναμη με λόγο στις παγκόσμιες εξελίξεις. Ο Ερντογάν δεν αρκείται στον ρόλο της περιφερειακής δύναμης. Επιδιώκει να αναδείξει τη χώρα του σε έναν απαραίτητο συνομιλητή, ικανό να διατηρεί διαύλους επικοινωνίας τόσο με τη Δύση όσο και με τη Ρωσία, τη Μέση Ανατολή και τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου.

Η πολιτική αυτή αποτυπώνεται στις διεθνείς διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες της Τουρκίας, στις σχέσεις που διατηρεί με διαφορετικά γεωπολιτικά στρατόπεδα, αλλά και στη συστηματική αμφισβήτηση από τον Τούρκο πρόεδρο της σημερινής αρχιτεκτονικής του διεθνούς συστήματος.

Χαρακτηριστική είναι η επαναλαμβανόμενη αναφορά του στο σύνθημα «Ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από πέντε», με το οποίο ο Ερντογάν ασκεί κριτική στην προνομιακή θέση των πέντε μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ζητά την αναμόρφωση του διεθνούς οργανισμού.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανάδειξη ενός Τούρκου διπλωμάτη στη θέση του Γενικού Γραμματέα θα είχε ισχυρό συμβολικό και πολιτικό αντίκτυπο για την Άγκυρα. Θα αποτελούσε μια σημαντική αναγνώριση της διεθνούς παρουσίας της και θα ενίσχυε την εικόνα της ως χώρας που δεν περιορίζεται στην περιφέρειά της, αλλά διεκδικεί συμμετοχή στη διαμόρφωση των παγκόσμιων ισορροπιών.

Βεβαίως, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ δεν λειτουργεί ως εκπρόσωπος της χώρας καταγωγής του. Αντιθέτως, ο θεσμικός του ρόλος προϋποθέτει ανεξαρτησία και αμεροληψία, καθώς καλείται να υπηρετεί τον διεθνή οργανισμό και το σύνολο των κρατών-μελών του.

Ακόμη και σε περίπτωση που η υποψηφιότητα δεν καταλήξει σε εκλογή, η ίδια η διαδικασία προσφέρει στην Τουρκία τη δυνατότητα να ενισχύσει τη διπλωματική της παρουσία, να ανοίξει νέους διαύλους επαφών και να διεκδικήσει μεγαλύτερη συμμετοχή στις διεθνείς συζητήσεις για το μέλλον του ΟΗΕ.

Οι πιθανότητες εκλογής και τα εμπόδια στο Συμβούλιο Ασφαλείας

Παρά το βαρύ διπλωματικό βιογραφικό του, ο Σινιρλίογλου καλείται να κινηθεί σε ένα εξαιρετικά απαιτητικό πεδίο, όπου η προσωπική εμπειρία και οι διπλωματικές δεξιότητες δεν αρκούν από μόνες τους. Η διαδικασία επιλογής του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ισορροπίες ανάμεσα στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, καθένα από τα οποία διαθέτει τη δυνατότητα να μπλοκάρει μια υποψηφιότητα.

Στην έβδομη άτυπη ψηφοφορία του Συμβουλίου Ασφαλείας, στις 30 Οκτωβρίου, η Ρεμπέκα Γκρίνσπαν από την Κόστα Ρίκα συγκέντρωσε έντεκα θετικές ψήφους, ενώ ο Ραφαέλ Γκρόσι από την Αργεντινή ακολούθησε με εννέα. Ο Σινιρλίογλου δεν είχε ακόμη συμμετάσχει στη συγκεκριμένη διαδικασία, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπήρχε μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο συγκρίσιμο εκλογικό αποτύπωμα για τη δική του υποψηφιότητα.

Για την ανάδειξη του νέου Γενικού Γραμματέα απαιτούνται τουλάχιστον εννέα θετικές ψήφοι στο 15μελές Συμβούλιο Ασφαλείας, χωρίς αρνητική ψήφο από οποιοδήποτε από τα πέντε μόνιμα μέλη: τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Κίνα, τη Γαλλία και τη Βρετανία.

Στην περίπτωση του Τούρκου διπλωμάτη, οι παράγοντες που περιπλέκουν την προσπάθεια είναι περισσότεροι από ένας. Η υποψηφιότητά του έχει προκαλέσει προβληματισμό σε διπλωματικούς κύκλους, ενώ η στάση της Γαλλίας αποτελεί ένα από τα ζητήματα που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Παράλληλα, οι σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και οι ευρύτερες περιφερειακές αντιπαραθέσεις ενδέχεται να επηρεάσουν τις τοποθετήσεις ορισμένων κρατών.

Το κρίσιμο σημείο, συνεπώς, δεν είναι μόνο πόσες χώρες θα εκφράσουν θετική γνώμη για τον Σινιρλίογλου, αλλά εάν θα καταφέρει να εξασφαλίσει την αναγκαία συναίνεση ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Σε μια διαδικασία όπου το βέτο μπορεί να ανατρέψει ακόμη και μια υποψηφιότητα με σημαντική υποστήριξη, οι διπλωματικές ισορροπίες αποκτούν καθοριστική σημασία.

Η Αθήνα στο Συμβούλιο Ασφαλείας και το δύσκολο διπλωματικό σταυροδρόμι

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η θέση της Ελλάδας, η οποία συμμετέχει ως μη μόνιμο μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας και θα έχει ενεργό ρόλο στη διαδικασία επιλογής του νέου επικεφαλής του ΟΗΕ.

Η ελληνική πλευρά καλείται να σταθμίσει διαφορετικές παραμέτρους: από τη μία πλευρά, υπάρχει το προηγούμενο της υποστήριξης του Σινιρλίογλου για τον ΟΑΣΕ και η εμπειρία της συνεργασίας Αθήνας και Άγκυρας στο πλαίσιο εκείνης της συμφωνίας. Από την άλλη, η διεκδίκηση της ηγεσίας του ΟΗΕ αφορά έναν θεσμό με πολύ μεγαλύτερη διεθνή βαρύτητα, στον οποίο συζητούνται και ζητήματα άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος.

Το Κυπριακό, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και η συνολική στάση της Τουρκίας σε ζητήματα διεθνούς δικαίου αποτελούν παράγοντες που δεν μπορούν να αγνοηθούν κατά τη διαμόρφωση της ελληνικής θέσης.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η κριτική Σαμαρά, η οποία φέρνει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με ερωτήματα για τη διπλωματική στρατηγική που ακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια και για το κατά πόσο οι επιλογές της εξυπηρέτησαν τις ελληνικές επιδιώξεις. Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς η Ελλάδα καλείται να διαχειριστεί την τουρκική υποψηφιότητα όχι απλώς ως ένα ζήτημα διεθνούς εκπροσώπησης, αλλά ως μια επιλογή που συνδέεται με την ευρύτερη εικόνα και τις διεκδικήσεις της Άγκυρας.

Το ουσιαστικό διακύβευμα για την Τουρκία είναι να καταφέρει να μετατρέψει το ισχυρό διπλωματικό προφίλ του υποψηφίου της σε ευρύτερη διεθνή αποδοχή. Γιατί το δυσκολότερο κομμάτι της προσπάθειας δεν είναι να παρουσιάσει έναν έμπειρο διπλωμάτη με γνώση των διεθνών οργανισμών, αλλά να εξασφαλίσει ότι η υποψηφιότητά του δεν θα προσκρούσει στις επιφυλάξεις ή στις στρατηγικές επιδιώξεις κάποιας από τις μεγάλες δυνάμεις.

Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή του Σινιρλίογλου αποτυπώνει την πρόθεση του Ερντογάν να διεκδικήσει για την Τουρκία έναν ρόλο που υπερβαίνει τα παραδοσιακά γεωγραφικά και πολιτικά της όρια. Η μάχη για τη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ δεν αφορά, άλλωστε, μόνο το πρόσωπο που θα βρεθεί στην κορυφή του οργανισμού, αλλά και τους διεθνείς συσχετισμούς που θα διαμορφώσουν την επόμενη ημέρα της παγκόσμιας διπλωματίας.

Για την Άγκυρα, η υποψηφιότητα Σινιρλίογλου αποτελεί ταυτόχρονα μια διεκδίκηση υψηλού συμβολισμού και μια δοκιμασία των διεθνών της σχέσεων. Για την Αθήνα, αναδεικνύει ένα λεπτό διπλωματικό ζήτημα, στο οποίο το προηγούμενο της συνεργασίας με την Τουρκία συναντά τις σημερινές στρατηγικές προτεραιότητες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και μια πολιτική αντιπαράθεση που πλέον μεταφέρεται στο πεδίο της αξιολόγησης των επιλογών της ίδιας της ελληνικής διπλωματίας.

Το άρθρο Ο Ερντογάν θέλει να βάλει έναν Τούρκο στο τιμόνι του ΟΗΕ: Ποιος είναι ο Φεριντούν Σινιρλίογλου, η Ελληνική στήριξη στον ΟΑΣΕ που προκάλεσε αντιδράσεις και η ηχηρή παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά εμφανίστηκε πρώτα στο Ειδήσεις Τώρα – Europost.gr από το Συντακτική Ομάδα.